De hele wereld wordt Lloret de Mar (opiniestuk)

Posted on februari 21, 2011

0


Het is een fenomeen dat overal ter wereld voorkomt: voor de meest bizarre redenen vertrekken jongeren naar een ver land om zich er uiteindelijk twee weken lang plat te zuipen en terug te keren. De hele wereld wordt Lloret de Mar, terwijl lang niet alle landen klaar of opgewassen zijn tegen dergelijk toerisme.

Als voorbeeld van mijn betoog houd ik het vandaag op Laos, een land waar je al heel wat moeite voor moet doen om er te geraken, wil je jezelf niet blauw betalen. De meeste toeristen komen toe vanuit Bangkok. Nemen een trip naar het noorden van het land (Chang Rai) om uiteindelijk verder te glijden op een 2-daagse boottrip over de Mekong. Dat is tenminste voor de jongeren met wat geduld en interesse in de cultuur. Een andere optie is de dodelijke speedboot, waar je zes uur lang over het water scheert en mag hopen dat je levend aankomt. Gidsen met gezond verstand raden deze manier van vervoer dan ook sterk af. De minimumbeveiliging, de sterke stroming van het water, de snelheid… het is als een houten plak die breekt op een betonnen vloer en het zou lang niet de eerste keer zijn dat toeristen verdrinken in de machtige Mekong.

De route langs de Mekong is wonderbaarlijk, de bergketens groots, de volkeren nieuwsgierig. Twee dagen op deze boot is een moment van bezinning, een kans om de Laotiaan te leren kennen, een kans om jezelf te leren kennen. De scheurende speedboten in het rustig kader zijn niet graag geziene gasten en ook de Laotianen zelf vloeken op het scherende geluid. Maar helaas zit in elke toerist geld. En ook dat hebben de volkeren langs de Mekong ontdekt.

De rage die al enkele jaren in het stadje Vang Vieng heerst is er eentje met grote snelheden en lawaai. Aan een kleine speedboot wordt een touw vastgemaakt met een grote band. De bedoeling is dat de toeristen op de band zitten/liggen en over het water scheuren. Op zich niet zo erg, ware het niet dat het een heus zuipfestijn is, waarbij de boot zich verplaatst tussen verschillende “café’s” langs de oever van de Nam Song Rivier. De bedoeling is om aan het einde van de rit niet meer op je benen te kunnen staan door de drank die rijkelijk vloeit.

Veel respect voor de bewoners van Vang Vieng en hun cultuur blijft in ieder geval niet over: toeristen dumpen zonder enige schaamte hun vuil in de rivier, maken amok tot een kot in de nacht en hebben maar weinig respect voor de bewoners die liever niets met deze ‘sport’ te maken hebben. Het grootste lak aan respect is de desinteresse voor het volk en de rest van het land. Want na het tubingavontuur ontdekken slechts weinigen het prachtige Laos. Verder dan de hoofdstad Ventiane (om daar nog maar eens aan een toog te hangen) geraken de meesten niet. Terwijl ook het zuiden prachtige natuur, tempels en cultuur te bieden heeft.

Het lijkt me dat tubing beter in Lloret de Mar gebeurt, op de Schelde of je eigen zwembad. Je zal even veel zien, in de zomer is het ook warm en je valt niemand lastig omdat je teveel gedronken hebt. Er zijn namelijk ook toeristen die graag het land beleven, in alle rust en stilte en liever niet vergeleken worden met een fles whisky. En laat ons aub niet zorgen voor een tweede Zuid-Thailandfenomeen. Een land dat vooral in het zuiden een groot deel van zijn puurheid verloor, door losgeslagen toeristen, uit op goedkope seks, drugs, drank en zon… dat vind je OOK in Lloret de Mar!

Posted in: opiniestukken